Τίτλοι Νέων

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

πηγή : εφημ. ''Kόσμος'' της Πάτρας , ΑΘΗΝΑ ΣΟΥΓΛΕΡΗ: "Η τέχνη είναι αντίδοτο στην κρίση" Συνέντευξη στον Αχιλλέα Ροδίτη




Face control εφημερίδα ''Κόσμος'' της Πάτρας και dete.gr



ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Όνομα: Aθηνά
Επίθετο: Σουγλέρη
Γεννήθηκε:Στην Πάτρα, στις 20 Μαρτίου του 1974
Γονείς: Γεώργιος και Βασιλική
Σχολεία που πήγε: 3ο Δημοτικό, 7ο Γυμνάσιο και Λύκειο Πατρών
Σπουδές: Πολιτικός Μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών. Μεταπτυχιακό στις ‘’Περιβαλλοντικές  Επιστήμες’’ και υποψήφια  Phd.  στο   Πανεπιστήμιο Πατρών
Πρώτη δουλειά: Στο  Τεχνικό  της γραφείο
Λατρεύει: Την θάλασσα, τον ήλιο, την επαφή με τη γη
Απολαμβάνει: Την εύκολα προσβάσιμη φύση  στην  Πάτρα
Απεχθάνεται: Δεν απεχθάνεται….  με λίγη αυτοσυγκέντρωση και πρόληψη
Τι κάνει σήμερα: Διακοσμεί χώρους με τα έργα της, πραγματοποιεί εκθέσεις και ως πολιτικός μηχανικός είναι υπεύθυνη συντήρησης του Κέντρου Διαλογής Πάτρας

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ
Μάθημα: Αυτό που σου επιφυλάσσει η ζωή
Άθλημα: Κολύμβηση
Ομάδα: Ν.Ο.Π.
Φαγητό:   Άγριο ρύζι με ωμά λαχανικά και γαρίδες
Αριθμός: Όλοι
Χρώμα: Όλα τα χρώματα που αντανακλούν στην θάλασσα
Ενασχόληση:  Φυσική καλλιέργεια, στο κτήμα της
Προορισμός: Παρίσι
Μουσική/Καλλιτέχνης: Σύγχρονη κλασσική Γαλλική/ Claude Debussy, Maurice Ravel
Ταινία: «Ο Ψύλλος»’ του Δημήτρη Σπύρου
Ηθοποιός: Isabelle Adjani
 ==============================================================================

ΑΘΗΝΑ ΣΟΥΓΛΕΡΗ: «Η τέχνη είναι αντίδοτο στην κρίση»


 Η Αθηνά Σουγλέρη δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Μία γυναίκα με ξεχωριστό ταλέντο στην καλλιτεχνική δημιουργία, μεγαλωμένη πίσω από την Παντάνασσα και έχοντας μνήμες από τα… χαμηλά σπίτια με τις ανοικτές πόρτες και από τις περιηγήσεις στα Ψηλαλώνια και την παλιά Πάτρα, σπούδασε πολιτικός μηχανικός αλλά η καθημερινότητά της ταυτίστηκε με το δημιουργικό της ταλέντο που σε πολύ μικρή ηλικία ξεπήδησε από μέσα της. Τα έργα της είναι απολύτως συνδεδεμένα με τον άνθρωπο, τη ζωή του και τη μάνα γη από την οποία προέρχεται. Γιατί όπως λέει, η ύπαιθρος σε βοηθά να συναντήσεις τον φυσικό σου εαυτό. Προσθέτοντας με νόημα πως «τέχνη» είναι η αξία που δίνουμε στον εαυτό μας…


Ποιες είναι οι βασικές μνήμες των παιδικών σας χρόνων;

Ήμουν το αρκετά μικρότερο παιδί, μιας ήρεμης και αγαπημένης οικογένειας. Οι γονείς μου με αποκαλούσαν ‘’αμαζόνα’’ διότι ήμουν πολύ γυμνασμένη, σύμφωνα με αυτούς ριψοκίνδυνη, ανήσυχη και ευρηματική. Σκαρφάλωνα στα δέντρα κυρίως τα καλοκαίρια στο εξοχικό στο Ρωμανού, τον υπόλοιπο καιρό έπαιζα πολύ στη γειτονιά… Υπήρχε δε μια πίεση από το σπίτι για το διάβασμα, …αλλά στο τέλος τα κατάφερνα!

Ποιο ήταν το… μεγάλο σας παιδικό όνειρο;


Ζούσα πάντα την στιγμή, με πολύ δράση, πραγματικά δεν θυμάμαι ποτέ να ονειρεύομαι, πάντα κουρασμένη έπεφτα για ύπνο…

Με ποια σημεία της πόλης νιώθετε πιο συνδεδεμένη συναισθηματικά και γιατί;

Με το στενό δρομάκι, πίσω από την Παντάνασσα, την Αθανασίου Διάκου, εκεί που μεγάλωσα και ζω σήμερα, εκεί που άκουγες δυνατές φωνές παιδιών, έβλεπες σπίτια χαμηλά και πόρτες ανοιχτές και γενικά την γύρω περιοχή Υψηλά Αλώνια, πλατεία Αγίου Γεωργίου, Γερμανού ανηφορίζοντας έως το πανέμορφο κάστρο…

Πότε και πώς αρχίσατε να διαπιστώνετε το καλλιτεχνικό σας ταλέντο;


Βασικά αν ανατρέξω στα παλιά μου βιβλία είναι γεμάτα σκαριφήματα , για να αποστηθίσω κάτι το μετέτρεπα σε εικόνα με χρώματα και σχήματα, την οποία μπορούσα να την αποτυπώσω καλύτερα. Δηλαδή… ‘’λέρωνα’’ τα βιβλία μου. Σχετικά με την διαπίστωση του ταλέντου αυτό έχει να κάνει με την γνώμη του κόσμου , ο οποίος πάντα εκφραζόταν θερμά στα λόγια και στα έργα  π.χ. ο πρόεδρος του ΕΣΔΝΑ, (όταν  εργαζόμουν εκεί ως Μηχανικός, το 2004) ήταν ο πρώτος που διακόσμησε το γραφείο του με έργα μου.


Θυμάστε να μας πείτε ποιο ήταν το πρώτο δημιούργημά σας;


Αυτό που θυμάμαι είναι η πρώτη συμμετοχή σε  έκθεση ζωγραφικής στην Γ τάξη του 7ου Γυμνασίου. Ήταν υπαίθρια στα Ψηλά Αλώνια και η καθηγήτρια των καλλιτεχνικών είχε επιλέξει ένα έργο μου με θέμα ‘’ μια περιβαλλοντικά επιβαρυμένη πόλη’’ 

Ποια είναι η κατά κύριο λόγο πηγή έμπνευσης για εσάς;


Η αναζήτηση της  βιωματικής γνώσης σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας  μέσα από την παρατήρηση της φύσης και τον πειραματισμό.

Η Πάτρα, αλήθεια, ανοίγει ορίζοντες σε έναν καλλιτέχνη;


Η Πάτρα αυτό το αέναο ορυχείο χρυσού γεωκλιματικά και γεωιστορικά , η γενέτειρα του Κωστή Παλαμά , είναι δυνατόν να μην ανοίγει ορίζοντες , ειδικά σε έναν καλλιτέχνη που γεννά; Η αλήθεια είναι ότι έφυγα για την Αθήνα, πριν 12 χρόνια .Αυτό ήταν ένα σοκ για την ασφαλή Πατρινή οικογενειά μου όπως και όταν επέστρεψα. Εκεί έζησα στην  πανέμορφη περιοχή του Θησείου, είχα έντονη δράση, (εκθέσεις, ενασχόληση με τα κοινά), απέκτησα περιβαλλοντικά βιώματα σχετικά με την διαχείριση των απορριμμάτων. Η γέννηση της κόρης μου σε συνδυασμό με την δουλειά μου ως μηχανικός στα ΕΛΤΑ με έφεραν ξανά στην Πάτρα και έτσι τώρα είμαι λιγότερο χρονικό διάστημα εκεί.

Ποιες είναι οι σημερινές δραστηριότητές σας;


Αναλαμβάνω την διακόσμηση, με τοποθέτηση έργων μου, χώρων (γραφεία, ξενοδοχεία, κατοικίες).Είτε με αριθμημένα πολλαπλά των πρωτοτύπων έργων σε καμβά ή χαρτί, είτε με εφαρμογή αυτών σε ταπετσαρίες, ξύλα, πλακάκια, μέταλλα κλπ. Στην Cube Gallery διατίθενται πρωτότυπες και επι ζωγραφισμένες μινιατούρες μου. Εκεί θα πραγματοποιήσω ομαδικές και ατομική έκθεση. Επίσης η δουλειά μου διατίθεται σε διεθνές επίπεδο μέσω τουhttp://saatchionline.com/sugleri. Παράλληλα έχω την ευθύνη ως πολιτικός μηχανικός  της συντήρησης του Κέντρου Διαλογής Πάτρας και άλλων ιδιόκτητων κτιρίων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας των ΕΛΤΑ.


Πέρα όμως από τις καλλιτεχνικές δημιουργίες, τον τελευταίο καιρό ασχολείστε και με την ύπαιθρο. Πείτε μας δυο λόγια γι’ αυτή την επιλογή σας...


Η ενασχόλησή μου με την καλλιέργεια της γης είναι μέρος της εικαστικής μου δράσης. Η επαφή με την ύπαιθρο με βοηθά να προσεγγίσω τον φυσικό μου εαυτό… που κάπου τον είχα χάσει …και να το αποδώσω αυτό μέσα από τα έργα  μου.

Τώρα λόγω κρίσης, ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους Πατρινούς;


Ότι η Τέχνη αποτελεί αντίδοτο στην κρίση. Διότι  τέχνη δεν είναι μόνο ο πίνακας αλλά η διαδρομή μέχρι να γίνει, δηλαδή  ο τρόπος που ζούμε και σκεφτόμαστε. Η αξία που δίνουμε στον εαυτό μας και ο σεβασμός. Ενώ η κρίση είναι αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του ανθρώπου από τον φυσικό του εαυτό.
 
Back To Top